ÖZET
"Yalnız bırakılmış bir coğrafyada, çocuk yaşta hayatta kalmayı öğrenen mevsimlik göçer işçi ailelerin yol hikâyesi… Koçer, toprakla ekmek arasında sıkışmış insanların görünmeyen yaşamlarını ve çocukların hayalleriyle gerçeğin çarpışmasını anlatır."